ز. آلماني
دربارهٴ طب آلماني در اين عصر، اسناد بسيار كمي داريم. ارزش اين آثار از لحاظ فرهنگ عاميانه و زبانشناسي خيلي بيش از جنبهٴ علمي محض است.
تنها ميتوانم دو يادداشت را ذكر كنم و چون هيچكدام در دسترس من نبوده، كاملاً مطمئن نيستم كه بدين عصر، تعلق داشته باشند1.
ح. اسكانديناوي
رافن اسفَيْنبيورنسُن
¿ فصل جغرافيا.
هنريك هارپستراينگ2
پزشك اريك چهارم والدمارسون (پادشاه دانمارك از 1241 تا 1250)، در حدود 1164 زاده شد؛ در 1244 وفات يافت و در روسكيلد دانمارك به خاك سپرده شد. نخستين نويسندهٴ اسكانديناوي دربارهٴ تاريخ طبيعي و طب. آثار او عبارت است از:
1) جزوهاي دربارهٴ معالجات با مسهل (به لاتيني)؛ 2) مقالات و پيشگوييهايي در اخترگويي (كه در ميان آنها احكام فصد براي اريك شاه نوشته شده)؛ 3) گياهنامه؛ 4) مقالههايي دربارهٴ بهداشت، علائم بيماريها؛ 5) شايد يك جزوهٴ طبي، از سر تا پا به سبك سالرنو.
برخي جواهرنامهها و كتابهاي آشپزي بهطور اختياري به وي نسبت داده شده است. مآخذ وي عبارت است از رازي، ابن سينا، ماسرفلوريدوس، قسطنطين افريقي، كوفو و نيكولاي سالرنويي.
جواهرنامه (تصحيح مولبك و بعداً كريستن سن) از جواهرنامهٴ ماربود اقتباس شده است.